Moda bloglarından nefret ediyorum. Bana her zaman ne kadar uğraşsız giyindiğimi hatırlatıyor. Ne biliyim aksesuar olarak bile taktığım tek şey küpe arada da kolye. Yüzük hiç takmam nerdeyse. Sonra aksesuarı geçelim yaklaşık 9 aydır oje filan sürmüyorum bile. (Gerçi bunun başka bir sebebi var ve sürmemek tırnaklarıma da çok iyi geldi.)

Mesela biraz önce şu kızın blogunu gördüm.

Üst kısmındaki uyuma bayıldım. Ama eteği ve daha aşağısı için -yani ayakkabı ve çorap işte- aynı şeyi diyemeyeceğim. Bana uymuyor yani. ÖYLE GİYMEM BEN ONU NEYSE.

Bunun herşeyine bayıldım.

Burdaki sadelikte çok hoşuma gitti.

Hah mesela burda tonlar güzel ama ben asla gidip de turuncu kemer takmam ya. NEDEN BU KADAR FARKLISINIZ ANLAMIYORUM.

Neyse bu kızı geçiyorum. Aslında hani bana “kimin gibi olmak istersin ya da en çok kimi kıskanıyorsun?” diye sorsalar direk şu resmi gösteririm:

Sandra Beijer.

BAYILIYORUM. Uzaktan bakınca da harika bir hayatı olduğunu düşünüyorum. Giyim tarzı da harika. Japonya’ya filan da gitmiş. Baya iyi ya, allah kahretmesin :(

Blogu da bu.

Ya aslında düşündüm de benim şu daha önceki postumda bahsettiğim şekilde bi arkadaşım var. Erman yani o kişi. Sadece şimdilik bizim eve gelemez eheh. Bir de şimdi kendisi çalıştığı için her aradığımda buluşamıyoruz. Neyse ya neden sıkıntı yaptıysam bu kadar bunu. Yarın da zaten 10 ay oluyor lan. DİLE KOLAY.

edit: AYRICA SKINS SEN NE YAPTIĞINI ZANNEDİYORSUN DELİ OLDUM, AĞLADIM VE ŞU AN MUTSUZUM BİLDİĞİN, BU NE YA.

Şöyle aradığım anda “hadi buluşalım, şuraya gidelim, buraya gidelim, olmadı bize gel, yok ben size geleyim” şeklinde bir arkadaşımın Çanakkale’de hiç olmaması benim sorunum tabikide.